Mędrzec (Sage) - Michael Teachings

Home > Site Translations > Polski Michael

Mędrzec

Tłumaczenie JACEK

Podobnie jak Rzemieślnik, Mędrzec jest rolą z osi ekspresji. W przeciwieństwie do Rzemieślnika, w tym przypadku, ekspresja ta jest raczej mało namacalna. Mędrcy wyrażają się zazwyczaj przez słowo lub ruch:

- werbalnie przez nauczanie bądź publiczne przemawianie;
- ruchem, w tańcu lub aktorstwie.

Mówiąc w przenośni są twarzą i ciałem ludzkości. Nadają wyraz wszystkiemu, co umysłowe- filozofia, teatr, czy sztuka. Nadają głos myślom obecnym w kulturze. Swoim obliczem pokazują, co dzieje się ze świadomością społeczeństwa. Mędrcy mają potrzebę wyrażania siebie przed ogólnie rozumianą publiką.

Aktorstwo, taniec, rozrywka- to dziedziny, w których znajdują spełnienie potrzeby wyrażania siebie. Dotyczy to wszelkich zawodów wykonywanych na scenie lub przed kamerą. Taki przejaw bywa w szczególności znamienny dla Mędrców działających z pozytywnego bieguna- Ekspresji. Lubią ruch, wystawy, spektakle, sztukę starożytną. Wielu Mędrców odnajduje się także w zawodach nauczycielskich, dziennikarskich, reporterskich- we wszystkim, co ma na celu przekazywanie wiadomości do ich widowni. A to w szczególności pasuje do Mędrców działających z negatywnego bieguna- Oracji. Lubią wtedy słuchać i widzieć siebie samych w akcji, a słowa z ich ust płyną wtedy z taką łatwością, że owy sposób przekazu wydaje się być wręcz naturalny. Mają dar przekonywania. W naszych czasach wielu z nich działa w polityce, gdyż stała się ona wydarzeniem bardzo medialnym, dającym możliwość wypowiedzi przed kamerą i w prasie. A to wypełnia ich potrzebę bycia w centrum zainteresowania. Mędrcy posiadają wewnętrzną mądrość, dobrze wyglądają, pięknie przemawiają. Fakt, że potrafią przypodobać się publice sprawia, że np. jako politycy łatwo zyskują sobie poparcie. W dawnych czasach Mędrcy byli bardami, minstrelami czy miłośnikami opowiadania legend. W każdym wykonywanym zawodzie Mędrzec daje z siebie artyzm i estetykę.

Mędrcy pragną być w centrum uwagi. Jako osoby z centrum akceptacji, pragną być mili i łatwo dogadywać się innymi. Są uroczy i skłonni do kooperacji. Są uprzedzająco grzeczni, mają klasę, a w ich zachowaniu widać grację i nienaganność. Jako osoby w trybie władzy są zwykle bardzo pewni tego, co robią. Ich centrum instynktu(cecha negatywna) to chciwość i może się ona objawiać samouwielbieniem. Przyjmują, często nie potrafiąc dawać. Czasem wykorzystują ludzi, by dostać, czego pragną. Można by stwierdzić, że widzą siebie jako pępek świata. Podchodzą do wszystkiego podmiotowo, widzą wszystko przez pryzmat własnej osoby. Jako idealiści mają bardzo ufne, niewinne wręcz utopijne i wzniosłe nastawienie do życia. Są niezwykle przyjaźni i towarzyscy, w każdym widzą przyjaciela. W tłumie czują się swobodnie, chłoną wiedzę zewsząd jak gąbka, wszystko jest dla nich nauką. Dużo czytają i są filozoficzni, skoncentrowani na wyższych aspektach i znaczeniu życia. Z pewnością największą ich kompetencją jest mądrość.

Często ciężko jest ich zrozumieć do końca. Bowiem mają problemy, by odnaleźć się w rzeczywistości, ich umysły i myśli krążą gdzieś w fantazyjnym świeci abstrakcji czy filozofii. W ekstremalnych przypadkach po prostu żyją w świecie marzeń. Padają często ofiarami swojej wyobraźni i iluzji. Stawianie czoła codzienności jest dla nich ciężkim kawałkiem chleba do zgryzienia. Czasami myślą, że ich fantazyjny świat działa tak samo jak rzeczywistość. Dobrym wyjściem jest dla nich przebywanie przy ludziach bardziej przyziemnych jak np. Rzemieślnicy, którzy mogliby zajmować się ich codziennymi sprawami, by tamci byli w stanie zająć się swoim powołaniem lub byciem w ich świecie fantazji.
Ma to dobre odniesienie, gdy Mędrcy angażują się w aktorstwo. Wymyślają scenariusze, występują w TV czy filmach, ale potrzebują kogoś o zmyśle technicznym, by ich powinność mogła się spełniać, kogoś, kto pomoże im wprowadzić w życie ich pomysły. I w tym momencie wkracza Rzemieślnik. Potrzeba ich obojga, by nakręcić film, przygotować program, wypełnić ekspresję.
Mędrcy widzą często świat jako scenę a siebie jako aktorów. Bardzo identyfikują się z dramatyzmem i teatralnością życia codziennego. Nawet, jeśli nie zajmują się występowaniem na scenie, to są urodzonymi aktorami. Postrzegają ludzi jako swoją widownię, przed którą mają zaszczyt występować. Można by pomyśleć, że taki pokazywanie się jest złudne, ponieważ granie nie jest prawdziwe. Jednak oni spełniają się graniem, znajdują w nim szczerość i integrację. Są dobrzy w naśladownictwie udawaniu innych ludzi. Łatwo przejmują, absorbują i wczuwają się w drugą osobę, wykorzystując to potem w swoich przedstawieniach.

Ponieważ postrzegają świat kategoriami sztuki scenicznej, często prowadzą życie, które byłby niezłym materiałem na operę mydlaną. Poza tym chcą grać dobre role a nie tylko je opowiadać. W życiu osobistym znakomicie ukazują swoje słabostki, siłę komedie i tragedie, miłość i samotność, odwagę i tchórzostwo, sukces i porażkę, etc. Życie nie jest dla nich w pełni wartościowe, gdy nie odgrywają go jako świetnego przedstawienia.

Bardzo dużą uwagę przywiązują do tego, jak są postrzegani przez innych. Nawet to jak są odbierani przez obcych jest dla nich ważne. Są fotogeniczni, lubią się widzieć na ekranie i zdjęciach. Typowym dla nich wizerunkiem jest osoba atrakcyjna, wyróżniająca się, oryginalna, przykuwająca wzrok. Mędrcami są najczęściej przystojni, piękni ludzie. Widać to w Hollywood pełnym błyskotek i przepychu. Jednak ta płytka płaszczyzna ekspresji bywa dla nich ciężka, ponieważ są bardzo głębokimi, mądrymi ludźmi.

Często są ocieniani i oceniają innych tak jak ocenia się książkę po okładce. Są uważani za mądrych, a czasem w rzeczywistości kryje się za tym spryt i przebiegłość. W najgorszej odsłonie Mędrcy myślą, że świat jest im coś winny, gdyż są tacy uroczy i atrakcyjni. Oczekują, by inni obsypywali ich prezentami w podzięce za ich występ. Z tego też powodu czują się usprawiedliwieni, gdy kogoś wykorzystują. Często zarabiają jako kanciarze. Swoim dobrym wyglądem i darem przekonywania potrafią nakłonić do kupna kota w worku czy recepty na sukces. Czasami myślą, że samo mówienie o czymś wystarcza, by to coś się dokonało, bez faktycznego czynienia.

Ich głównym problemem jest potrzeba uwagi, czasami połączona z tym, że nie potrafią poświęcić jej innym. Są mocno skoncentrowani na swoim wnętrzu, bardzo świadomi swoich potrzeb i pragnień. Większość swojej energii i czasu poświęcają sobie, swoim rozterkom, tym samym nie mają wystarczająco energii i czasu dla innych.

Ponieważ nastawieni są na bycie wśród tłumów, jest im ciężko skoncentrować się na pojedynczych osobach, potrzebujących ich pomocy czy uwagi.

Jest wielu sławnych Mędrców. Z prostej przyczyny. Mędrcy szukają rozgłosu i sławy. Chcą być rozpoznawalni. Im więcej ludzi ich zna, tym większy jest to dla nich sukces.

Sławni Mędrcy:

- Handel, Puccini, Scriabin, Mozart- kompozytorzy
- Alan Alda, Shirley McLain, Marylin Monroe, Liz Taylor, John Wayne- aktorzy
- Winston Churchill, Ronald Reagan, Franklin Roosevelt, Harry Truman- politycy
- Immanuel Kant, Bartrand Russel- filozofowie
- Michael Jackson- piosenkarz
- Billy Graham, Jim Jones- kaznodzieje