Kapłan (Priest) - Michael Teachings

Home > Site Translations > Polski Michael

Kapłan

Tłumaczenie JACEK

Podobnie jak Służący, Kapłan jest także rolą z osi inspiracji. Jednakże rodzaj inspiracji, którą Kapłan przekazuje, polega raczej na nawoływaniu ludzi do wyższych aspiracji, do podnoszenia innych ze złego stanu, do prowokowania ludzi do zwrotu ku wyższym wartościom i podnoszenia świadomości ludzkości.
W pozytywnym biegunie- Współczucia- Kapłan współodczuwa egzystencjalne cierpienia w duszach ludzi i próbuje zmniejszać ból poprzez zachęcanie do pracy nad sobą i obranie właściwej ścieżki życia. W negatywnym biegunie- Zagorzałości( Fanatyzmu) – Kapłan na siłę próbuje uzdrowić świat. Apeluje, by czynić świat lepszym. W przenośni można by rzecz, że Kapłan jest sercem w ciele ludzkości.

Wielu Kapłanów dosłownie ze znaczeniem tego słowa, wypełnia tę rolę. Wybierają np. karierę związaną z religią. Zostają pastorami, rabinami, księżmi, etc. To są zawody, w których Kapłan potrafi najlepiej spełnić swoje wrodzone tendencje inspirowania innych. Kapłan czuje się „zmuszony” do nawoływania do miłowania Boga czy bogów. Przywiązuje znaczną uwagę do duchowości i związków ludzi z wiarą. W jego obszarze zainteresowań mieści się wszystko, co święte i duchowe.

Jednakże Kapłani nie zawsze zajmują się duchowością i religią. Po zawodach wyżej wspomnianych często wybierają kariery psychologów czy psychiatrów. Tu mogą zastosować swoje naturalne pragnienie uleczania duszy i umysłu pacjentów. Bardzo mocno skupiają się na ich stanie psychicznym, szczęściu, spełnieniu i pozytywnym nastawieniu.

Wielu Kapłanów znajduje również powołanie w typowo medycznych profesjach, jednak jest to raczej domeną Służących. Jednak to Kapłan, a nie Służący, będzie zwykle bardziej świadomy psychologicznych aspektów leczenia. Zarówno Służący jak i Kapłan to role spełniające się przy leczeniu i podnoszeniu jakości życia.
Kapłan pragnie uleczyć duszę pacjenta a Służący ciało. Trzeba zaznaczyć, że leczenie na poziomie fizycznym jest także naturalną funkcją Kapłana.
Kapłani wybierają też często profesje nauczyciela. Mogą zachęcać młode umysły i serca do wzrostu i inspirować ich do nauki. Niezależnie, jaki zawód wybierze Kapłan, będzie stosował miarę pozytywnej psychologii, a to ze względu na wrodzoną wrażliwość do kwestii duchowych.

W przeszłości Kapłani służyli jako plemienni(ludowi) szamani albo jako oświeceni, świątynni kapłani lub mnisi. Ich rolą było wprowadzanie ludzi w ujawnianie wyższej prawdy, szerzenie uwielbienia dla Boga czy bóstw i głoszenie ich boskości.

Kapłani mają bardzo duże wymagania dotyczące moralności innych ludzi i zarazem swojej własnej. W konsekwencji otaczają się opinią, że są oświeceni, bez względu na to, czy naprawdę są. To przeświadczenie przekłada się często na swoiste poczucie wyższości. A to z kolei sprawia, że są postrzegani jako osoby, które zawsze i w każdej sytuacji wiedzą, co zrobić, by pomóc innym. Z tego też powodu często się czują winni, że dają nieproszone porady przy pierwszej nadarzającej się okazji.

Widzą się jako pomocnicy, który zawsze są we właściwym miejscu i czasie, by pomóc. Myślą, że ich rolą jest bycie błogosławieństwem dla innych. W przenośni można by rzec, że sięgają do własnych wyższych poziomów, świadomości, ofiarując je innym nieszczęśliwym duszom, by wyciągnąć je z nieświadomości. W „słabszych” przejawach ich działalności, po prostu są bardzo praworządni w próbach ukazywania ludziom lepszej drogi ich życia. Czasem są odbierani jako aroganci, którzy wbrew woli innych i nieproszeni, usilnie udzielają rad i pomocy. Bowiem to oni najlepiej wiedzą, co jest dobre czy lepsze dla innych. Kapłani często się wydają bardzo fanatyczni i moralistyczni w ich podejściu do kwestii ich poglądów czy wiary. Gorliwie dążą do transformacji. Ludzie mogą ich odbierać czasem jako wręcz nad wyrost optymistycznych, jeśli idzie o ich możliwości i głoszony brak ograniczeń, przeceniających nie tylko swoją wartość, ale także wartość ich misji i możliwości zmian, jakie może przynieść. W swoim pozytywnym biegunie Kapłani udzielają taktownych porad i wskazówek tylko tym, którzy przychodzą do nich o poradę i pomoc. Dojrzały Kapłan rozumie, że ma ograniczenia i że inni ludzie też je posiadają. Uczy się, że nie można osiągnąć zbyt wiele w krótkim czasie. Drogę do Boga należy przemierzać małymi krokami.

Jedna z najbardziej pozytywnych rzeczy, jaką można powiedzieć o Kapłanach, mimo, że są praworządnymi moralistami, to, to, że potrafią szybko przebaczać. To, czego naprawdę chcą od ludzi, to refleksja i skierowanie się ku żałowaniu za własne grzechy. Gdy człowiek zrozumie swoje błędy, Kapłan jest otwarty na odpuszczenie i rozgrzeszenie. Jedną z roli każdego Kapłana jest odpuszczanie winy. Wina to odczucie popełnienia błędu, połączone z przekonaniem, że ma się dług u Boga za życie niezgodne z Jego wysokimi standardami moralnymi. Reprezentantem Boga na ziemi jest oczywiście Kapłan, litościwy i współczujący. On( Bóg i Kapłan) rozumie ludzkie ograniczenia, dając nam przebaczenie i łaskę. Łaska jest dana nam bezinteresownie. Kapłan wierzy w dobroć ludzi, nawet, jeśli nie jest ona ujawniona. Kapłan próbuje ukazywać te najwyższego poziomu wartości i rozwija je, pielęgnuje w ludziach i sobie.

Kapłani mają przeczucie, że dostali w życiu misję, boskie, kosmiczne przeznaczenie. Wiedzą, że są chronieni i prowadzeni przez Boga, by pokazywać innym prawdę. Prawda jest najwyższym dobrem Kapłana. Im bardziej zagubioną i potrzebującą nadziei duszę Kapłan spotka na swojej drodze i wyzwoli ją z problemu, tym większe czuje spełnienie. W negatywnym biegunie swojej gorliwości, Kapłani biorą na siebie niemożliwe do wypełnienia zadania. Zostają misjonarzami przybywającymi do najróżniejszych zakątków świata, by zwracać ludzi ku Bogu, Buddzie, etc. Nie jest rzadkością zobaczyć szczególnie kobietę Kapłankę biorącą sobie za partnera życiowego nieudacznika, w nadziei, że się go zmieni lub pomoże. Może być to narkoman, alkoholik czy pechowiec, którego będzie próbowała uratować. Będzie to spełniać jej kapłańską naturę, by uratować go dla niego samego, z pomocą jej inspiracji. Ludzie mogą się dziwić, co ta kobieta w ogóle robi przy tym człowieku. A ona będzie szukać przy nim możliwości, by ćwiczyć swoją kapłańską esencję i ratować drugą duszę. Za każdym razem, gdy widać taką parę, gdy jedna z osób jest zupełnie na niższym poziomie, można domniemywać, że w danym związku jest Kapłan ocalający grzesznika lub kogoś bardzo zagubionego. Abstrahując od tego, w jakim związku znajdzie się Kapłan, zawsze będzie próbował uleczyć umysł i duszę swojego partnera. Można stwierdzić, że Kapłan, podobnie jak Służący traktuje seks jako usługę, jednak bardziej jako akt uleczający, nie jak jest to w przypadku Służącego.

Prawdopodobnie wszyscy czasem odgrywamy rolę Kapłana, gdy czynimy dobro, i potrzebujemy Kapłana, gdy jest nam źle. Wyciągamy rękę do tych, którzy są w potrzebie lub idą w złym kierunku i wyciągamy ich z problemów, gdy szukamy w sobie uniwersalnych, najwyższych wartości. Prawdziwi Kapłani robią to cały czas. Widzą świat jako ich własne wyzwanie. Wyciągają rękę do innych, oferując im oświecenie. A sami szukają swojego oświecenia u Boga. Kapłani są stróżami ludzkości, opiekującymi się swoimi owieczkami, pomagającymi im dojrzeć. Celem w ich życiu jest łamanie barier i ograniczeń, które uniemożliwiają ludziom odkrycie i wypełnianie ich potencjału. Kapłani wyznaczają drogę praworządności i oświecają ją najwyższą prawdą.

Innym ważnym czynnikiem w świadomości Kapłana jest nacisk na świadomą pomyślność. Postrzegają świat jako miejsce obfitujące w obecność Boga. Głoszą, że ta bogatość jest naszą jedynym niezniszczalnym darem, którego nikt nam nie może zabrać. Powinniśmy z wdzięcznością korzystać z tego wspaniałego daru, starczy przecież dla każdego.

Jako osoba, której celem jest Wzrost, Kapłan korzysta z możliwości zbliżenia się do wielkich doświadczeń. Zachęca innych i sam kieruje się ku rozwojowi. Aspiruje ku wyższym ideałom i ku wszechrosnącemu postępowi. Kapłan jest wypełniony pasją i cechuje go wolność ekspresji oraz intensywność doświadczania. Jego życie jest jak otwarta książka a on zawsze utrzymuje pełen entuzjazm. Kapłan postrzega się jako dobrą osobę, reprezentanta najwyższej prawdy, wysłanego na ziemię, by pokazywać ludziom ich własne lepsze Ja. Jako spirytualista widzi świat jako przejaw i manifestację chwały Boga. Zawsze dostrzega jasne strony życia a świat dla niego jest przepełniony cudami. Każde wydarzenie daje mu znaki, że jest chroniony i prowadzony. Jest zafascynowany światem i wszystkim, co go spotyka. Wszystko jest podnoszącym na duchu, rozwojowym doświadczeniem.

Pośród znanych Kapłanów znaleźli się: Jan Kalwin, Św. Dominik, Św. Franciszek z Asyżu, Joanna D’arc Jesse Jackson, Karl Jung, Abraham Maslow, Oral Roberts, Carl Rogers, Martin Luther King i Fred Rogers.